vineri, 9 noiembrie 2007

Long gone...


M-am trezit dimineata, tarziu
Si m-am uitat somnoroasa pe geamul aburit
Iarna uscase totul

Si mi-am vazut, trecand pe strada,
Destinul

Mergand cu mainile in buzunare, fluierand
Ca un tanar boem

Ironic si razvratit
Cu gandul prins in varful unui copac.
M-am inspaimantat :
S-a oprit si mi-a zambit
Vroia sa fim prieteni;
Dar eu stiam
Vroia doar sa ma prinda.
Ca si cum as fi putut sa scap -
Am inchis ochii.
Dar el a intrat in camera.

Monoton, a servit cafeaua
Am stat la taclale.

De-acum ningea.

Niciun comentariu: